Mikið er maður búinn að vera óhugnalega latur hérna á blogginu, en ég ætla ekki að reyna að lofa því að blogga oftar.

Að vísu hef ég smá afsökun og hún er sú að það er brjálað að gera hjá mér eins og yfirvinnuskýrslan mín segir til um (6 vikna vinna framkvæmd á 4 vikum) ég var semsagt með rúma 80 yfirvinnutíma í þessum mánuði.

En sem betur fer þá gat ég unnið heima mest af þessu svo að ég er ennþá kunnuglegt andlit á heimilinu.

Af öðru heimilisfólki er það að frétta að Melissa (Missa eins og hún kallar sig) var veik heima í rúma viku um daginn, fékk einhverja sýkingu í munninn og var ekki beint hægt að segja að henni hafi þótt það gott....svaf lítið sem ekkert og gat ekkert borðað heldur bara grét og slefaði í lítratali. Hún er orðin góð aftur þannig að lífið er að komast í sinn vanagang.

Malí (hin ólétta) er bara býsna brött ennþá þó að þreyta sé farin að gera vart við sig, að sjálfsögðu er barnið strákur því að hún segir að hann sé farinn að undirbúa flótta og reynir hvað hann getur til að sparka sér leið úr prísundinni. Ég held mér í hæfilegri fjarlægð á svefntíma til að slasast ekki vegna sparka stráksa..

Við höfum það fínt hérna fyrir austan, þó að mér finnist allt í lagi að sumarið fari að láta sjá sig sig svo að það sé skemmtilegra að komast í vinnuna á nýja farartækinu, en það hefur ekki brugðist undanfarið að ég kem heim úr vinnu rennandi blautur vegna þess að það hefur alveg gleymst hjá Haraldi Davíðsyni að setja upp regnvörn á framleiðsluna hjá þeim (eins og maður myndi kaupa hjól hjá þeim ef að það væri hús á því).

En semsagt þá stóð ég við loforð sem ég veitti sjálfum mér fyrir löngu, að fá mér Halla fyrir fimmtugt (ekki seinna vænna) að vísu er það minnsta týpan en það stendur til að breyta og stækka allt hjólið (vél og grind) næsta vetur þannig að það verður bara ennþá betra hjól næsta sumar.

Af vinnumálum hjá mér eru hlutirnar alltaf í sífelldri þróun enda staðsettur í ferlaþróunarteymi þessa dagana (er semsagt í GPO og er að vinna í ABS og SOP) en eins og sumir vita þá var ég í RVK um daginn til að taka próf og stóðst það með “flying colors” og var í framhaldi af því valinn úr hóp umsækjenda til að verða leiðtogi í viðhaldsteymi (það tók semsagt 5 mánuði að framkvæma 2ja ára planið) og byrja ég þar þann 1 júní, þannig að það eru ekki miklar líkur til að vinnutíminn minnki eitthvað hjá mér.

Ég sit hérna núna með 2 tölvur fyrir framan mig (ætti að vera að vinna á annari þeirra) með hjólið í kjallaranum og kemst ekki út að hjóla vegna vinnu og leiðindarveðurs (held að það sé komið haust) en ákvað að skrifa þennann pistil til að láta vita að ég sé ennþá á lífi og að við höfum það fínt.

Þangað til næst (hvenær sem það verður)

Kv. að austan 

Tóti, Malí, börnin og Hallinn

Jæja það er víst best að skrifa eitthvað á þessa síðu mína, maður er eitthvað búinn að vera latur undanfarið.

Ég er semsagt kominn heim frá Kanada eftir góða dvöl þar þó að kuldinn hafi eitthvað verið að stríða okkur Íslendingunum enda ekki vanir svona löguðu, en það lagðist um það bil helmingurinn af okkur í rúmið vegna veikinda, mismunandi mikið þó.

Móttökurnar voru alveg meiriháttar og er ekki hægt að segja annað en að Kanadabúar hafi tekið okkur með opnum örmum og viljað gera allt fyrir okkur, þannig að okkur leið virkilega vel þarna. Að sjálfsögðu lifðum við góðu lífi með STEIK í matinn á hverjum degi (og þvílíkar steikur) og annað eftir því.

En ég er greinilega alltaf jafn heppinn því að ekki var ég búinn að vera lengi heima þegar ég lagðist í rúmið með líka þennann svaka verk í minni heittelskuðu löpp og var ástandið svo slæmt að ég þurfti að skríða á fjórum fótum um íbúðina, var ég með hraði sendur til Norðfjarðar í skanner en þar sem ekki kom fram á þeim myndum hvað þetta væri, var ákveðið að senda mig í höfuðborgina til nánari myndatöku.

En þar sem að mér fannst þetta ástand á mér virkilega bagalegt vinnulega séð þá hafði ég ekki þolinmæði til að sitja heima lengur og dreif mig til vinnu þrífættur, talaði semsagt við yfirmann minn og var ákveðið að flytja mig um deild og setja mig í Pre- op deildina. Hlutverk mitt þar verður að skrifa niður verkferla og þessháttar fyrir vélarnar í Skautsmiðjunni, þannig að nú er ég kominn í skrifstofuvinnu og er bara ánægður með þá þróun.

Seint og um síðir komu niðurstöðurnar síðan í ljós og reynist þetta ekki vera brjósklos heldur er um að ræða þrengsli í kringum taugarnar sem liggja þarna niður í löppina, þannig að núna má ég byrja í nuddi og þessháttar meðferð til að minnka verkina og stuðla að því að ég þurfi ekki að sitjast niður á 5 mínutna fresti.

Ætli ég láti þetta ekki duga í bili, meira seinna

Hugsið vel um ykkur

Sæl öll sömul

Ég hef aðeins verið að pæla í fréttunum undanfarna daga í sambandi við dóma varðandi kynferðisafbrotamenn og satt að segja þá er það greinilegt að það er eitthvað að þessum hálfvitum sem sitja í dómarasætum landsins, hvernig þessir menn geta hreint og beint verið með hreina samvisku í sambandi við úrskurði sína.

Að mínu áliti eru þeir ekkert betri en þeir sem þeir eru að verðlauna fyrir að brjóta af sér, enda fannst mér það meiriháttar gott hjá morgunblaðinu að birta mynd af þeim á forsíðunni.

Þetta er náttúrulega fáránlegt að það skuli vera milduð refsing yfir skepnu sem hefur eyðilegt líf 5 barna og refsing hans lækkuð niður í 18 mánuði og á sama tíma er refsing staðfest yfir öðrum sem nauðgaði fullorðinni konu í 15 mánaða fangelsi, ekki má misskilja mig svo að mér finnist allt í lagi að nauðga einhverjum en í mínum huga er barnaníðingar miklu grófari og ógeðslegri svín sem eiga ekki skilið að vera lausir á meðal okkar.

Það ætti í báðum þessum tilvikum sem og öðrum samskonar að vera lágmarks refsing upp á 20 ár FYRIR HVERT FÓRNARLAMB, en barnaníðinga ætti að hengja upp á eistunum þangað til að “tólin” rotna af.

Það sama ætti að gera við þessa svokölluðu dómara.

Ég er að fara til Kanada á morgun og ég vona að einhverjir séu búnir að lóga þessum skepnum þegar ég kem til baka.

Jæja þá er þetta allt að koma.

Ég er byrjaður að vinna hjá Alcoa og líst bara þrælvel á þetta allt saman, það er ekki smá skemmtilegt að byrja á vinnustað þar sem allt er nýtt og menn með lengsta  “starfsaldurinn” eru aðeins búnir að vinna hjá fyrirtækinu í 3 til 4 mánuði. Eins er það líka mjög spennandi að fá að taka þátt  í mótun og uppbyggingu  Alcoa Fjarðaáls frá byrjun.

Ég er semsagt byrjaður á grunnnámskeiðinu sem allir fara á (forstjórinn sagðist hitta okkur á námskeiðinu þar sem hann er ekki búinn með allt námskeiðið ennþá) og erum við að fræðast um allskonar hluti, rekstrarkerfi, teymisvinnu, fjármál, öryggismál og umhverfismál svo eitthvað sé nefnt, þessi grunnur mun taka 3 vikur og síðan kemur 2ja vikna þjálfun hérna en síðan fer ég út til Kanada í 4 vikur.

Mun ég dvelja á stað í frönskumælandi hluta Kanada (Quebec fylki) í bæ sem heitir Deschambault um 60 Km frá Quebec borg, og er eins gott að maður verður í álverksmiðju vegna þess að “hitastigið” er þar umkring 23ja stiga frost í augnablikinu, en það er svosem nokkrir plússar við það því ég er þegar búinn að ákveða að leika mér nokkrum sinnum á vélsleða þarna í sveitinni .

Þegar heim er komið aftur verður svo farið að undirbúa gangsetninguna á álframleiðslunni með öllum tilheyrandi vandamálum og hlakkar mér mikið til þess að fá að koma nálægt því.

Við hjónin erum að fara á Hjónaball hérna í kvöld (aldrei datt mér í hug að það kæmi að því að ég mætti á svoleiðis) og satt að segja þá held ég bara að það verði nokkuð gaman.

Jæja þá er það ekki meira í bili

Hugsið vel um ykkur

Bæbæ í bili

Sæl öll sömul

Þá er ég “officially” kominn í jólafrí, ég er semsagt búinn að segja upp hjá olídreyfingu, og á að mæta til vinnu hjá Alcoa þann 3ja janúar.... ég byrja á því að fara á námskeið í 3 vikur til að læra um öryggis og umhverfismál, viðskiptakerfi Alcoa, fjármál, innkaup, tölvur og tölvukerfi svo að eitthvað sé nefnt af námsskránni, það ætti að vera nokkuð gaman.

Í kvöld er ég að fara í jólahlaðborð með fyrirtækinu sem ég er hættur hjá, og verðum við að fara alla leið til næsta “stórbæjar” til að nálgast slíkt. Og ekki nóg með það heldur verðum við að gista á hótelinu þar sem einhver skortur er á leigubílum hérna.

Svo í sambandi við ferða áætlunina þá hefur það breyst aðeins....ég semsagt legg í hann á mánudaginn (svona til að vera viss um að koma fyrir jól) en Malí og Melissa koma með flugi á miðvikudagskvöld.

Hér er núna nokkur snjór svo að ekki er hægt að segja annað en að bærinn er þónokkuð jólalegur með allflest hús upplýst af jólaseríum og fullt af snjó. Venjulega eru það kallarnir sem eru hvað æstastir að skreyta húsin sín meira en nágranninn en ég verð að segja að hún Malí mín er sko ekkert síðri en ég í þeim málum og erum við komin með plan um að eftir 2 jól þá verðum við með eitt mest skreytta húsið á austurlandi.

Það er svosem ekki nema von að henni lítist vel á þetta, þar sem að þetta eru fyrstu jólin hennar og allt þar af leiðandi nýtt.

Jæja nóg í bili og meira seinna

Kveðja að austan

Sæl öll sömul

Þetta verður voða stutt hjá mér núna....

Það virðist greinilegt að annað hvort var djúpa laugin of djúp, eða þá að hvorki kúturinn né korkurinn virkaði

Kannski það sé rétt að það borgi sig ekki að fara í laugina með mér

Lifið heil og munið eftir björgunarbátnum

Kveðja að austan

Velkomin í djúpu laugina

Þetta með trúleysingjann er að miklu leyti rétt hjá þér, en ástæða notkunar minnar á þessu er sú að það hefur tíðkast lengi hjá hinum mismunandi trúarbrögðum að allir hinir eru náttúrulega "trúleysingjar" og hefur mér fundist (eftir að ég komst til vits og ára og sá hvernig kristnin er) að kristnum (trúleysingjum) finnist það um aðrar trúarstefnur að þær séu ekki réttar og eigi þar af leiðandi ekki rétt á sér, að sjálfsögðu eru þeir ekki einir um þetta þar sem hin öfgatrúin (Islam) gerir þetta líka og eiga þær það sameiginlegt að kalla allar aðrar trúarstefnur "trúleysingja".

Er þetta svolítið skondið þar sem í báðum þessum trúarstefnum er fylgt "manuali" þar sem höfundar þeirra boða umburðarlyndi gagnvart öðrum, en sem jafnframt virðist ekki vera hægt að fylgja eftir í verkum (samanber "fanatíkina" sem ríkir í báðum stefnum).

Nú veit ég það að flestir þeirra sem trúa á Gussa og Krissa eru ekki "fanatíkar" og sýna okkur hinum umburðarlyndi gagnvart þessu, en þar sem ég hef verið kallaður trúleysingi þá finnst mér bara allt ílagi að svara í sömu mynt og vona að þið séuð það sterk í ykkar trú að ekki verði ég sprengdur í loft upp (eða grýttur) fyrir orðaval mitt.

Maður veit svosem aldrei þar sem báðir þeir hópar sem ég minnist á eru ekki beint þekktir fyrir það að leysa ágreining á friðsamlegann hátt

Lifið heil, og Linda mín láttu mig vita ef kúturinn og korkurinn virkar

Sæl öll sömul

Þá sit ég hérna heima eina ferðina enn og er líklegast kominn í jólafrí (hættur að vinna) þangað til að ég byrja hjá Alcoa...Ég var semsagt farinn að vinna aftur og orðinn skárri í bakinu, þegar ég ákvað að reyna að fljúga hérna fyrir utan húsið (á eina svellbúnkanum sem eftir er hér) og tókst flugtakið nokkuð vel en lendingin aftur á móti var frekar harkaleg og misheppnuð í alla staði þar sem mér mistókst að lenda á hjólastellinu (fótunum) og lenti sannkallaðu baklendingu og þar með var bakið aftur orðið skemmt.....

Talandi um jólafrí þá virðist einhver misskilningur vera kominn upp hjá sumum hér í því sambandi og tengist það Ásatrúnni minni....málið er að sökum hugmyndaleysis hjá stofnendum og höfundum kristinnar trúar þá gátu þeir ekki fundið neina dagsetningar fyr hátiðisdagana sína þannig að þeir notuðu bara þær hátíðir sem fyrir voru og skelltu meðal annars jólunum sínum á þá daga......ekki það að ég hafi nokkuð á móti því að þið kristnu trúleysingjarnir ykkar, noti þá, því þá eru bara fleiri sem halda upp á okkar daga

Ekki sit ég nú algjörlega aðgerðarlaus því ð ég ákvað að nota tækifærið og fylgja smá hinti sem ég fékk hjá Alcoa þegar ég var að falast eftir einhverju til að lesa frá þeim um starfið, og var mér bent á að ég ætti kannski að kíkja á “straumlínustjórnun” og eins og ég er nú bara þá ákvað ég að skrifa smá project (ritgerð) um þetta og sýnist mér að hún verði ca 50 til 60 síður, þannig að eitthvað hef ég að gera....

Að vísu þá situr námið mitt í netskólanum á hakanum fyrir bragðið en það reddast allt saman.... fyrir þá sem ekki vita er ég í gangi með 2 nám í netskóla í Bandaríkjunum (Industrial Engineering og Motorcycle Mechanic) en það er svona meira til að halda heilanum í gangi og læra eitthvað, þannig að ekkert liggur á....

Jæja krúttin mín, læt þetta duga í bili

Kveðja að austan

Jæja þá er þessi pína búin, og gékk bara vel (ekkert illkynja fyrir þá sem vilja vita)...

Ég er mikið að pæla í því hvort ég ætti ekki bara að fara í jólafrí núna, það tekur því hvort sem er ekki fyrir svona bækling að vera að standa í því að mæta í vinnu bara til að skríða heim nokkrum tímum seinna......... þá er nú alveg eins gott að vera tilbúinn í nýju vinnuna eftir áramótin.

Við ætlum að vera svo í höfuðborginni um jól og nýár (það nennir enginn að koma til okkar) við komum þann 21. og förum heim aftur þann 2 eða 3 (fer eftir því hvenær ég byrja hjá ALCOA)

Það verður ekkert úr heimsókn Petru og Þórðar til okkar þessa helgi, það frestast eitthvað hjá þeim.

Kannski meira á morgun

Farið vel með ykkur

Nú sit ég hér heima eftir að vera búinn að vinna heila 2 daga og er í úthreinsun, læknirinn minn vill nefnilega kíkja eitthvað nánar á mig svo að ég á að mæta á spítalann á morgun. það er ekki nóg að maður sé í drasli útvortis heldur á maður að vera skoðaður innvortis líka...

Annars er allt gott að frétta héðan að austan, fínt veður, snjórinn að fara og erum við vonandi að fá heimsókn um helgina...

er eitthvað voðalega latur við að skrifa núna svo að þið verðið að fá meira seinna...

bæ bæ í bili

Það kemur sífellt meiri snjór hérna fyrir austan, og er kominn skafrenningur líka sem gerir það að verkum að það verður ennþá skemmtilegra að keyra hérna

Spotta verður að vera með svona rautt band í eftirdragi þegar hún er úti svo að maður viti hvar hún er hverju sinni.

tókst að vinna hálftíma í gestaherberginu áður en ég varð að leggjast niður (takk Linda fyrir að benda mér á að ég sé ekki hestur)

ekki meira í bili, er að fara í bíltúr

Mikið óþolandi er að vera svona helvítis bæklingur, nú er ég byrjaður á að klæða og einangra gestaherbergið og maður rétt getur komið efninu upp á hæðina þá verður maður að hætta vegna verkja.... ég er sannfærður um að ef maður væri td. hestur væri löngu búið að lóga manni...

Núna segja ábyggilega einhverjir að maður ætti ekki að vera að þessu væli og eflaust hafa þeir rétt fyrir sér... en mér er alveg sama.... ég er búinn að vera með stanslausa verki í rúm fucking (enskuslétta) 4 ár og er satt að segja búinn að fá nóg af þessu drasli, og þeir sem hugsa þetta geta hoppað upp í r........... á sér.

þar fékk ég smá útrás (endilega gefið mér ástæðu til að æsa mig meira).

ég er semsagt byrjaður á endurbótunum á herberginu uppi og ætti að klara það (með þessu áframhaldi) einhverntímann á næstu árum...það liggur svo sem ekki mikið á þar sem gestakomur hér eru svo sem ekkert að sliga okkur....

Hér er allt orðið á kafi í snjó (meiri snjór heldur en samanlögð snjókoma í hálfvitalandi allann tímann sem ég var þar) og er ekkert smá gaman að keyra núna og vildi ég miklu frekar keyra Malí í vinnuna í morgun heldur en að láta hana fara á jeppanum...

Meira á morgun (kannski)

Datt í hug að setja þessa grein hérna fram....er að vísu ætluð fyrir afana og ömmurnar en er samt góð fyrir alla.....

þið ættuð flest að fatta afhverju

Fyrir afa og ömmur barna með Aspergerheilkenni

Höfundurinn er blaðakona og móðir barns með Asperger. Hún skrifaði þessa grein eftir að hún komst að raun um, gegnum samskipti við aðra foreldra á netinu, að þeir eiga iðulega í erfiðleikum með að fá nærfjölskylduna til skilja og viðurkenna greininguna og veita þann stuðning sem vænst er.

Ef barnabarnið þitt hefur nýlega fengið greiningu, vertu þá velkominn í heim Asperger-heilkennisins. Þetta er dularfullur og stundum yfirþyrmandi heimur, en samt ekki heimur til að vera hræddur við. Og þó að þú sért leiður, vonsvikinn eða reiður vegna greiningarinnar, skaltu hafa í huga að þetta var fyrir bestu. Því fyrr sem greiningin kemur, því fyrr getur þjálfun hafist og betri horfur framundan.

Hjá sumum öfum og ömmum kemur fréttin eins og þruma úr heiðskíru lofti. Það voru reyndar erfiðleikar í skólanum en skólinn er nú ekki eins strangur og hann var hér áður fyrr. Og það voru líka hegðunarvandamál heima, vissu þau, en ekkert samt sem „góður gamaldags agi“ gat ekki bætt. Hvers vegna grípa þá foreldrarnir dauðahaldi í þessa greiningu eins og hún leysi allan vanda? Og hvers vegna eru ráðgjafar, sálfræðingar, iðjuþjálfar og sérskólar allt í einu komnir til skjalanna?

Er barnið í raun og veru svona mikið öðruvísi?

Það vakna ýmsar spurningar hjá öfum og ömmum sem þau leita svara við. En í ringulreiðinni opnast möguleikinn á að gerast þáttakandi þar sem þín er mikil og brýn þörf. Börn með Asperger-heilkenni hafa sérstaka þörf fyrir „traust“ fólk sem gagnrýnir þau ekki eða lítur niður á þau af því að þau eru öðruvísi. Þau hafa þörf fyrir ástúðlega og fordómalausa afa og ömmur sem taka þeim eins og þau eru og hafa rúm fyrir þau í lífi sínu. Ef þér tekst að vinna traust þeirra munu þau meta vináttusamband ykkar ævilangt.

Ég hef lesið blaðagrein um Asperger-heilkenni. En ég get enn ekki skilið hvað þetta er.

Asperger-heilkenni er tegund af einhverfu og einhverfa er taugaboðaröskun sem hefur áhrif á heim manneskjunnar og það hvernig hún umgengst aðra. Einhverfa er ekki geðveiki og orsakast ekki af slæmu uppeldi. Í sterkustu mynd sinni er einhverfa fötlun sem hefur víðtæk áhrif á allt líf barnisns. Mildari afbrigðin koma fyrst og fremst fram í frábrugðnu hegðunarmynstri. Í okkar menningarheimi er fólk gjarnan dæmt eftir félagslegri færni og þar af leiðandi hafa frávik á þessu sviði töluverð áhrif á allt lífshlaup viðkomandi.

Þú hefur sennilega heyrt foreldrana kvarta yfir erfiðleikum með börnin heima —þráhyggju, ofsahræðslu og reiðiköstum. Þessi vandamál eru ekki slæm hegðun heldur viðbrögð barnsins við því að geta ekki skilið hvað er að gerast í kringum það og innra með því. Sumir sérfræðingar hafa kallað þetta „hugarblindu", blindu sem veldur því að viðkomandi hrasar og rekur sig á í flóknum félagslegum aðstæðum sem hann getur ekki „séð“.

En einmitt með þessari „blindu" á viss atriði lífsins gerir Asperger-heilkennið huga barnsins kleift að einbeita sér á sérstakan hátt sem flest okkar hinna erum ófær um. Það er næmara á ýmis skynhrif, svo sem snertingu, hita og bragð, og hugsanagangur þess er einskorðaðri. Á margan hátt er þessi eiginleiki stór kostur við Asperger-heilkenni og ástæðan fyrir því að margt fólk með Asperger-heilkenni hefur náð langt á sviði vísinda og lista.

Það er eins og Asperger-heilinn sé fæddur með annað tungumál. Hann getur lært tungumál okkar í gegnum vandlega fræðslu eða sjálfsfræðslu, en mun samt alltaf halda sinni eigin áherslu. Þó að fullorðið fólk með Asperger-heilkenni öðlist árangursríkan starfsferil og farsælt líf mun það alltaf vera álitið óvenjulegt fólk.

Ég hef aldrei heyrt um þetta fyrr.

Það er ekkert skrýtið. Barnalæknar lærðu þetta ekki í læknaskólunum, kennarar fræddust ekki um það í sínu námi og fjölmiðlar minnast sjaldan á það. Fram til ársins 1980 hafði ástandið ekki einu sinni fengið nafn þrátt fyrir að upprunaleg skilgreining Hans Aspergers væri gerð í kringum 1940. Það er mjög nýlega sem ástandið hefur yfirleitt fengið athygli. En eftir því sem fagmennirnir urðu upplýstari fóru þeir að uppgötva að það væru þó nokkrir með Asperger-heilkenni þarna úti.

Þú manst kannski eftir „skrýtnu" barni frá skólaárum þínum. einhverjum sem átti enga vini og var alltaf upptekinn af einhverju sem þið hin höfðuð ekki minnsta áhuga á, sem sagði skrýtna hluti á skrýtnum tímum. Þótt heilkennið hafi aðeins nýlega fengið nafn hafa þessi börn lifað og orðið fullorðin með öðrum börnum í aldaraðir. Sum hafa á fullorðinsárum notið velgengni og hamingju þrátt fyrir sitt ógreinda vandamál, lært að fara í kringum annmarka sína. Önnur hafa haldið áfram að lifa ruglingslegu og sáru lífi sem þau skilja aldrei hvers vegna þau fá engan botn í.

Með viðurkenningu á Asperger-heilkenni getum við nú gefið nýrri kynslóð af Asperger-börnum möguleika á sams konar lífi og önnur börn lifa.

Gott. Hvernig lögum við þetta svo?

Það er ekki hægt að laga þetta. Þrátt fyrir öll undur nútímavísinda eru enn til vandamál sem ekki hefur tekist að leysa. Enginn veit hvað orsakar Asperger-heilkenni þó vísindamenn viðurkenni erfðafræðilegan þátt. Annmarkana hjá barnabarninu þínu er þannig aðeins hægt að skilja, minnka og vinna í kringum. Það krefst liðsinnis frá öllum aðilum. En með tímanum og réttri meðhöndlun mun hegðun barnsins og skilningur þess á umhverfinu taka framförum.

Það eru ótal börn með svona erfiðleika. Þetta er bara hluti af því að verða fullorðinn, er það ekki? Mér finnst hann vera fullkomlega eðlilegur.

Hann er eðlilegur. Og hann hefur hæfileikann til að vaxa og verða yndislegur, eðlilegur fullorðinn einstaklingur — sérstaklega núna þegar hann hefur verið greindur og fær sérstaka þjálfun. En hann er eðlilegur með vissum frávikum.

Annmarkarnir sem tengjast Asperger-heilkenni eru ekki alltaf strax merkjanlegir, sérstaklega mildari afbrigðin. Barnið er venjulega meðalgreint eða þar fyrir ofan en samt vantar eitthvað, fyrst og fremst sömu eðlishvöt og sést hjá öðrum börnum. Ef barnabarnið þitt virðist „fullkomlega eðlilegt" þrátt fyrir greininguna þá leggur það sennilega mjög hart að sér til þess að reyna að passa inn í — og það er ekki jafnauðvelt og það sýnist.

Best er að meðhöndla barnabarnið þitt eins og það er — eðlilegt — en vera um leið tilbúinn að taka við ráðum frá þeim sem næstir því standa viðvíkjandi bestu leiðinni til að bregðast við ákveðnum aðstæðum.

Þú sérð það kannski ekki í fljótu bragði, en Asperger-heilkenni þarfnast sérstakrar meðhöndlunar. Þau eru ekki sama eðlis og aðrar gerðir af þroskatruflunum barna og fagmannleg greining getur ákvarðað mismuninn. Röng greining er vissulega möguleg en í slíkum tilfellum er alltaf viturlegra að láta þau njóta vafans. „Að bíða og sjá aðferðin“ er áhættusöm þegar fyrir liggja sönnunargögn sem gefa þessa taugaröskun sterklega til kynna.

Hvað með það þó hún sé ólík öðrum börnum? Hún er bara fullorðinsleg eftir aldri.

Fullorðinsleg hegðun þýðir ekki að barn sé „of gáfað" fyrir mótunarleir og leikvelli. Þótt það sé gáfað þarf það samt að læra að leika sér vegna þess að börn læra gegnum leiki — um hluti, um lífið og um hvert annað. Bráðþroski er indæll og er stundum uppspretta stolts hjá öfum og ömmum en hann er líka oft merki um að þarna sé raunverulegt vandamál sem krefjist eftirtektar — og því fyrr því betra.

Ef Asperger-heilkennið er erfðafræðilegt þýðir það þá að við höfum það líka?

Þú gætir haft það eða þú gætir ekki haft það. Venjulega hefur að minnsta kosti annað foreldrið einhver Asperger-einkenni í persónuleika sínum og það virðist líklegt að sama gildi um afa- og ömmukynslóðina. En áður en þú ferð í varnarstöðu skaltu muna að það ætti ekki að líta á Asperger-heilkenni sem einhverja fjöldskylduskömm. Þetta er frávik fremur en veila. Við vitum að heimurinn hefur þörf fyrir allar gerðir af fólki. Það er álitið að margt frægt fólk hafi haft Asperger-heilkenni, þar á meðal Albert Einstein, Thomas Jefferson, Anton Bruckner og Andy Warhol. Vottur af einhverfu virðist oft fæða af sér snillinga.

Og það er nú ekkert slæmt að hafa þá í fjölskyldunni!

Mig langar til að hjálpa og taka þátt en sonur minn og konan hans fara alltaf í vörn hvað sem ég segi eða geri.

Sonur þinn og tengdadóttir eru orðin svo vön að verja barnið sitt að það er orðið hluti af viðbrögðum þeirra. Gefðu þeim tíma. Þegar þau hafa fullvissað sig um stuðning þinn minnkar viðkvæmni þeirra.

Þangað til skaltu hugsa þig vandlega um áður en þú talar. Veldu tjáningu sem sýnir samúð og gefur ósvikna fróðleikslöngun til kynna. Forðastu orð sem hægt er að misskilja sem gagnrýni. Í staðinn fyrir að segja: „Hann lítur nú fullkomlega eðlilega út fyrir mér," gæturðu t.d. sagt: „Honum gengur bara ljómandi vel." Orðaðu hugmyndir og skoðanir í spurningaformi, t.d.: „Hefurðu hugleitt hvort .......?" frekar en að slá einhverju föstu: „Þetta er ábyggilega af því að ...... "

Það versta sem þú getur sagt eru orð sem mætti túlka sem efa um hæfni þeirra sem foreldra, andúð þína á greiningunni eða andstöðu þína við að láta sannfærast. Hér eru nokkur raunveruleg dæmi úr daglega lífinu sem mæður Aspberger-barna hafa tekið saman:

„Láttu hann vera meira hjá okkur. Við skulum koma lagi á hann!“
„Hún getur látið svona heima hjá sér en ekki á MÍNU heimi!“
„Hann myndi ekki hegða sér svona ef þú værir ekki útivinnandi!“
„Ég ól nú upp fjögur börn ein. Þú átt bara tvö og getur ekki siðað þau!“
„Ekki trúa öllu sem þessir sálfræðingar segja, hann vex upp úr þessu, sannaðu til!“
„Það er ekkert að henni. Þú ert að gera úlfalda úr mýflugu. Ertu viss um að það sért ekki bara þú sem þarft að fara til sálfræðings?“
„Auðvitað á hann við vandamál að stríða fyrst þú þurftir að taka hann úr skólanum fyrir þessa sérkennsluvitleysu!“
„Nú á dögum þurfa allir að hafa eitthvað fínt nafn á vandamálunum!“
„Þú gerir ekki annað en kvarta yfir því hvað allt sé erfitt hjá þér!“

Úff!

Mundu að foreldrar Asperger-barna mæta þessari særandi og auðmýkjandi afstöðu á hverjum degi — frá strætisvagnastjórum, kennurum, læknum og nágrönnum. Þolinmæðisþröskuldur þeirra fyrir þess háttar gagnrýni er lágur, sérstaklega vegna þess að þau eyða allri orku sinni í að ala upp erfitt barn. Forðastu særandi athugasemdir fyrir alla muni. Og ef þú fleiprar einhverju út úr þér óvart hikaðu þá ekki við að afsaka það.

Hvað get ég þá gert fyrir þau?

Finndu leiðir til að vera hjálplegur. Láttu þau vita að annað hjarta vilji deila byrðinni með þeim — og það sé þitt. Reyndu að nálgast greinar um Asperger-heilkenni og sendu þeim eintak. Það sýnir að þú sért áhugasamur. Spurðu hvernig meðferð og þjálfun barnsins gangi. Vertu ákafur og bjartsýnn. Láttu þau vita að þér finnist þau vera að vinna gott starf. Sýndu samúð þegar það á við, þegar þau þurfa að taka erfiðar ákvarðanir eða þegar þau þurfa að segja einhverjum frá því hvað dagurinn hafi verið hræðilegur.

Ef þú býrð nálægt skaltu hugleiða hvað þú gætir létt mikið undir með því að gefa foreldrunum frí eitt og eitt kvöld. Ef þú veist ekki hvernig þú átt að meðhöndla barnið einn skaltu eyða svolitlum tíma í að sjá hvernig foreldrarnir fara að — eða bjóðast til að gæta barnsins eftir að það er komið í rúmið. Hvað sem þú býðst til að gera verður því vel tekið.

Hvers þarfnast barnabarnið mitt frá mér?

Hann þarfnast þess að vita að þú sért örugg höfn í ruglingslegum heimi. Það getur sýnst allnokkuð að fara fram á, að biðja þig að sýna sveigjanleika við barn sem virðist ekki geta hagað sér almennilega. En stífni af þinni hálfu mun aðeins reisa vegg á milli þín og barnsins. Ef hegðun þess og framkoma eru að gera þig vitlausan biddu þá foreldrana um ráð um hvernig þú eigir að bera þig að með þau heima hjá þér.

Lærðu að hlusta á barnið þegar það segir að það vilji ekki eitthvað. Kannski finnst sumum börnum gaman að eyða nokkrum klukkutímum á flóamarkaði en hugsaðu þig vel um áður en þú dregur Asperger-barnið þangað. Aðlagaðu þig að þörfum barnsins annars áttu á hættu að eyðileggja tíma ykkar saman.

Ráðgastu við foreldrana þegar þú ert í vafa.

Almennt talað skaltu einsetja sér að nota tímann til að njóta barnsins eins og það er — einstök og óvenjuleg manneskja. Þessi gremjulegi þrjóskuvottur sem það hefur komið sér upp er að verða mesta leikni þess til að lifa af. Og jafnvel þótt barnið virðist hrætt við næstum allt skaltu viðurkenna að það er eins og blindingi — það krefst mikils hugrekkis af því að komast gegnum hvern dag. Láttu hugrekki þess og þrautseigju vekja aðdáun þína.

Ef ég á að segja eins og er þá er mér oft órótt þegar ég er nálægt dótturdóttur minni. Ég veit ekkert hvað ég á að gera þegar hún fer að haga sér undarlega.

Það hefur enginn sagt að það yrði létt. En það er auðveldara að umgangast flest Asperger-börn þegar maður er einn með þeim. Finndu tilefni til að fara með barninu í göngutúr eða að dunda þér með því í vinnuskúrnum. Segðu barnabarninu þínu sögur, sérstaklega sögur sem snerta þær hliðar lífsins sem Asperger-heilkenni hafa áhrif á. Það mun njóta þess að heyra um þegar þú varst lítil stelpa og gast ekki þagað yfir leyndarmálum eða hvað það var erfitt að læra að reima skóna. Þú gætir sagt barninu frá því hvað þú reyndir oft að finna réttu orðin til að segja eða að þú hafir líka þurft á því að halda að fá að vera stundum ein. Þess konar sögur geta bundið þig og barnabarnið sterkum böndum.

Þú átt eftir að uppgötva að barnið getur talað í óratíma um eftirlætisefnið sitt. Ekki örvænta. Ef þetta er eitthvað sem þú varst ófróð um er þarna tækifærið til að læra. Finndu tímaritsgreinar um efnið svo að þið hafið alltaf einhvern nýjan flöt að ræða. Þegar fram líða stundir finnurðu kannski leið til að vekja áhuga þess á öðrum hlutum. En þó þú gerir ekki annað en að hlusta á og deila með barninu eldmóði þess í kærasta umræðuefninu mun barnabarninu skiljast að ömmu þyki vænt um sig.

Þegar þú ert með barninu ásamt öðru fólki eða á almenningsstöðum gæti verið hjálplegt að þú hugsaðir þér sjálfan þig sem blindrahund. Mundu að barnið er á vissan hátt „blint“. Bentu á vandamála-svæði og leiðbeindu því í kringum þau, útskýrðu félagslegar aðstæður sem það getur ekki „séð“ og segðu því frá hvað þú gerir meðan þú sýnir hvað skuli gera. Með því að gera þetta hjálparðu barninu að vera öruggara í návist þinni og þú tekur samtímis þátt í sérstakri þjálfun þess.

Aðvörun: Fylgstu með tilfinningasveiflum. Asperger-börn eiga oft mjög erfitt með að koma reiðu á tilfinningar sínar. Ef þú verður reið gæti barnið misst stjórn á sér vegna þess að það er ófært um að kljást við reiði þína og eigin ringulreið samtímis. Stilltu skap þitt þegar barnið er klaufalegt, þrjóskt eða skapstyggt. Við aðstæður þegar þú verður að taka af skarið skaltu halda röddinni rólegri, hreyfa þig hægt og yfirvegað og segja barninu hvað þú ætlar að gera áður en þú framkvæmir það. Fáðu ráð hjá foreldrunum um hvernig þú eigir að fást við reiðköst svo að þú sért viðbúinn fyrir fram en gerðu þitt besta til að forðast að þau brjótist út.

Hér eru nokkrar einfaldar reglur að hafa í huga þegar þú umgengst barnabarnið þitt:

• Hrósaðu barninu fyrir það sem það leysir vel af hendi.

• Vertu þáttakandi í áhugamálum barnsins.

• Kynntu þér hvaða atferlisþjálfun er ráðlögð fyrir barnið.

• Viðurkenndu tjáningu barnsins á reiði.

• Virtu hræðslu barnsins þó hún virðist heimskuleg.

• Hafðu stjórn á skapi þínu.

• Ekki segja barninu að það muni vaxa upp úr erfiðleikum sínum.

• Ekki gera grín að barninu, stríða því, hóta því eða lítillækka.

• Ekki tala við barnið eins og það sé heimskt.

• Ekki bera það saman við systkini þess.

• Ekki finnast þú vera hjálparlaus — biddu um hjálp.

Sæl og blessuð öll sömul.

Þá er loksins komið að því að ég reyni að nota þessa síðu mína eitthvað, en eins og kom fram þá fer síðunum í bæklingnum mínum fjölgandi (brjósklosið) þannig að ég kannski hef smá tíma til að skrifa eitthvað.

Þegar síðast var skrifað þá leið að komu þeirra mæðgnanna hingað og gékk það eins og til stóð og líkar þeim bara mjög vel hér, að vísu finns Malí frekar kalt hérna en finnst það allt í lagi nema þegar er vindur, þá finnst henni kalt.

Melissu aftur á móti finnst þetta fínt og þykir bara gaman að leika sér í snjónum og helst vettlingalaus, hún er byrjuð á leikskólanum og okkur skylst að hún stjórni honum með röggsemi.

Malí er búin að fá dvalarleyfið og er byrjuð að vinna í fiski en langar til að sækja um vinnu hjá ALCOA síðar meir, hún er einnig byrjuð í Íslenskunámi en það mætti vera oftar kennsla þar, einu sinni í viku er varla nóg. Og eins og allir hafa heyrt í umræðunni undarfarna daga þá eru margir útlendingar á Íslandi og er það bara fínt fyrir hana því það eru 5 aðrir Tælendingar hér á Fáskrúðsfyrði þannig að hún hefur eignast fleiri vini en ég hérna

Af mér er það að frétta að ég er enn í vinnu hjá Olíudreyfingu en er farinn að vinna miklu minna en áður.... ekki nema 12 tima á dag og aðeins á virkum dögum, en er reyndar kominn með ákveðið verksvið þar, ég sé semsagt um að dreyfa olíu í útlöndum, nánar tiltekið á byggingarsvæði ALCOA þar sem íslenska er talin lúxus og meira ber á pólsku  (Pólverjarnir verða jafnvel vondir þegar þeir heyra að maður skilji ekki stakt orð af því sem þeir eru að segja) en það tungumál er hið opinbera mál hérna en það gengur fínt, þegar þeir tala við mann á pólsku þá fer maður bara að tala um veðrið á íslensku og keyrir svo bara áfram ...hehehehe... Annars byrja ég svo í ALCOA í janúarbyrjun.

Bílaflotinn okkar stækkar jafnt og þétt er kominn upp í 3 bíla en mamma og pabbi hafa Opelinn en ég er kominn á jeppa (að sjálfsögðu) og Malí þyrfti bíl til að komast í vinnu og á leikskólann með Melissu þannig að við keyptum Mösdu handa henni (svona frúarbíl í innanbæjarsnattið)

Það hefur fjölgað aðeins í fjölskyldunni, Ýmir fékk sér hund sem býr hjá okkur á meðan hann skreppur til mömmu sinnar í hálfvitalandi. Hún er 14 vikna border collie sem gengur undir nafninu Spotta (ég kalla hana annaðhvort shithead eða chicken).

Talandi um fjölgun þá eignuðust Ásta og Bastian stúlku í gær (9/11) og er áætlað að kíkja á þau á morgun en þau komu heim í dag vegna hugsanlegs óveðurs seinna í dag.

Húsið er fínt, svona gamalt hús með sál eins og Ýmir segir og er málningarvinnu að verða lokið og erum að byrja á að klæða svefnherbergin uppi núna um helgina, síðan seinna í vetur er planið að gera verkstæðið mitt að lítilli studioíbúð fyrir gesti.

Ég ákvað loksins að gera tilraun til að tala við lækna hérna núna fyrir skemmstu og þegar ég sagði honum skýringu mína fyrir minni litlu trú á stéttinni hans svaraði hann að hann skyldi það vel því að hann hefði unnið mikið með dönskum “læknum” og hans álit var að þeir væru afspyrnulatir og lítið fyrir það gefnir (kannski lítið gefnir) að taka af skarið og vilja finna hvað er að fólki vegna þess að þá þyrftu þeir að bera ábyrgð á gerðum sínum.

En hvað um það hann sagði að ég þyrfti að fara í röntgen og sneiðmyndatöku vegna baksins, og varð ég hugsi að nú þyrfti ég að bíða í nokkrar vikur... nei ekki aldeilis, daginn eftir var ég myndaður í bak og fyrir og niðurstöðurnar lágu fyrir innan viku (eitthvað annað en hjá fíflunum í danaveldi) reyndist brjósklosið ekki eins alvarlegt og gat verið og er góður möguleiki á að það lagist með góðri hvíld og rúmlegu, þannig að ég að sjálfsögðu fylgi ráðum hans og vinn bara 6 tíma á dag núna ...

Jæja þetta læt ég duga í bili og lofa því EKKI að vera fljótur með næsta skammt

Hugsið vel um ykkur (sérstaklega þeir sem enn búa þarna hinumegin við hafið því ekki er þorandi að treysta á föllnu guðfræðingana)

Þangað til næst

BÆBÆ